سلام.
قصدم جدایی از شبکه جوان نبود اما وقتی در جشنواره ملی 1404، در حوزه طنز رادیویی مقام کسب می کنی و دوستان و همکاران عزیزت برای تو بر روی دیوارهای شبکه فوق الذکر کاغذ تبریک نصب می کنند ولی به دستور بعضی دوستان دیگر کاغذهای تبریک را از روی دیوارها جمع می کنند،اینجاست که باید در ماندنت شک کنی و به شکت یقین.
مشتی بود از خروار...به بستن یا باز کردن مشت های دیگر نیازی نیست چرا که شان و حرمت این وبلاگ و مخاطبانش بیش از این است که بخواهد بستری برای بیان مسایل حضیضی از این دست باشد.
در رادیو عزیز هستم اما در شبکه فوق الذکر خیر.
و اما مهمان من باشید با یک ترانه...
دقیقاً یادمه اون شب
یه لحظه من تو رو دیدم
تا اینجاش یادمه...بعدش...
دیگه چیزی نفهمیدم...
چه خوبه وقتی باشی تو
ولی رفتی تو از پیشم
بیای دیوونه میشم باز
نیای دیوونه تر میشم
تو اینجا نیستی اما
نمی خوام دست بردارم
نباشی هم سر سفره
دوتا بشقاب می ذارم
نبودنهای تو شیشه س
منم در نقش یک سنگم
برای داشتن دستات
با دست خالی می جنگم
تو رو دیدن اگه حکمش
واسم اعدام هم باشه
بیا لطفاً ملاقاتم
می خوام این حکم اجرا شه..
پست بعدی یک شعر طنز خواهد بود!
این وبلاگ تا چند روز آینده به روز خواهد شد...
